باسمه تعالی: سلام علیکم: عنایت داشته باشید وقتی شرایط طوری باشد که نیاز نباشد خانمها در بین مردم نامحرم حاضر باشند چرا باید حاضر شوند؟ و آن روایت مربوط به آن شرایط است. ولی وقتی امام خمینی«رضواناللّهتعالیعلیه» میفرمایند: «ما مفتخريم كه بانوان ما و زنان پير و جوان و خرد و كلان، در صحنههاى فرهنگى و اقتصادى و نظامى حاضر، و همدوش مردان يا بهتر از آنان در راه تعالى اسلام و مقاصد قرآن كريم فعاليت دارند» پس معلوم است که ما در شرایط دیگری قرار داریم و بحث بر سر حضور زن متدیّن در این تاریخ است. آیا زنان متدیّن ما در این تاریخ میتوانند مثل تاریخ مادر بزرگهایشان زندگی کنند؟! موفق باشید
سلام علیکم. برخی موارد را که ما سنت کرده ایم از جمله اعتکاف در ماه رجب، آیا غیر از پیامبر (ص) که در ماه رمضان میگرفتند در سیره ائمه (ع) هم دیده شده که اعتکاف بگیرند یا مخصوص پیامبر بوده؟ نکته مهم آنست که آیا خود پیامبر (ص) نمیتوانست به این شکلی که ما آنرا باب کرده ایم برای مردم و صحابه که ظرفیت بالایی هم داشتند سنت کنند؟ آیا سوال برانگیز نیست که چرا نکردند؟ 2. در همین رابطه آیا صحیح است که ما با مقدمات غیر صحیح به هدفی صحیح بیندیشیم؟ یعنی آیا صحیح است که زمان اعتکاف برای توجیح کار، بسیاری مساجد را حتی مساجد محل و دانشگاه ها که قطعا حکم مسجد جامع را ندارند و فقط افراد بومی آن محل و دانشجویانِ همان دانشگاه در آن نماز میخوانند بگوییم جامع؟ آیا اعتکاف نباید همه شرایط را داشته باشد تا بشود اعتکاف؟
باسمهتعالی: سلامعلیکم: 1- گاهی شرایط تاریخی طوری به صورتی مطلوب فراهم میشود که باید از آن استفاده کرد که از جمله ابتکاری است که در سالهای اخیر پیش آمده که درست اعمال امّ داود را با اعتکاف در مساجد ترکیب کردند. یادم هست قبل از انقلاب هم در ماه رجب به صورتی محدود در مسجد سیّد اصفهان اعتکاف برقرار میشد. 2- بالاخره این مراجع هستند که با جمعبندی روایات و توجه به جهت آنها تشخیص میدهند معنای مسجد جامع چیست. این هنر زندهبودن اجتهاد در شیعه است. موفق باشید
باسمه تعالی: سلام علیکم: اسلام ما را – اعم از زن و مرد – دعوت به بیکارگی نکرده است و امروز شرایط زندگی طوری است که اگر خانمها به حضور در خانه بسنده کنند گرفتار بیکارگی و بطالت میشوند. در گذشته معنا نمیداد یک زن در بیرون خانه باشد زیرا نوع زندگی طوری بود که بهراحتی در درون خانه میتوانست فعالیت مناسب روح خود را داشته باشد، ولی امروز نمیتوانیم در گذشته زندگی کنیم. انسان با کار و فعالیت معنا پیدا میکند و نمیتوانید به اسم ماندن در خانه خود را گرفتار بیکارگی و بطالت کنید. نمیشود که فقط مطالعه و عبادت کرد، باید اگر زمینهی کار در بیرون خانه فراهم است از آن استقبال نمود بدون آنکه از قالب عفاف خارج شوید. موفق باشید
باسمه تعالی: سلام علیکم: هر اندازه انسان از خود بگذرد، حضرت حق را که فطرت الهی انسان را بر اساس توحید شکل داده است، بهتر مییابد. به همان معنایی که جناب حافظ فرمود: «تو خودْ حجاب خودی حافظ از میان برخیز / که در میان تو و او، بهجز تو حائل نیست». به قول وحدت کرمانشاهی:
هرکه از خود بگذرد جانش دهند
هرکه جان در باخت جانانش دهند
هرکه در سجن ریاضت سرکند
یوسف آسا مصر عرفانش دهند
هرکه گردد مبتلای درد هجر
از وصال دوست درمانش دهند
هرکه نفس بت صفت را بشکند
در دل آتش، گلستانش دهند
هرکه برسنگ آمدش مینای صبر
کی نجات از بند هجرانش دهند؟
هرکه گردد نوح عشقش ناخدا
ایمنی از موج طوفانش دهند
هرکه از ظلمات تن، خود بگذرد
خضر آسا آب حیوانش دهند
هرکه بی سامان شود در راه عشق
در دیار دوست، سامانش دهند
موفق باشید
باسمه تعالی: سلام علیکم: 1- آری اسماء صفات، تجلی نور ذات الهیاند در محدودهی ظرفیت اشیاء، ولی هرگز از این نکته برنمیآید که ما در تجلیات اسماء و صفات با ذات روبهروئیم زیرا حضرت حق با صفات خود آنهم در محدودهی مخلوقات برای ما ظهور میکند که بهترین تعبیر در این مورد همان است که بگوییم ما همواره با آیات الهی که حاکی از کمالات حقاند روبهروئیم. 2- انسان به عنوان شخص خاص از رحم مادرش شروع میشود و تا ابد باقی میماند. آن وجهی که در علم خدا از اول بوده غیر از شخصیت خاص انسان است. آن وجه وجود علمی اوست قبل از خلقت. موفق باشید
